ΠΩΣ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑ ΞΥΡΙΖΕΙΣ ΤΑ «ΜΠΑΛΑΚΙΑ» ΣΟΥ

 Τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως όσον αφορά στο ξύρισμα, οι άντρες μάλλον έχουμε μπερδέψει τα κεφάλια μας. Όλο και περισσότεροι κυκλοφορούν στους δρόμους με μούσια μήκους Ιεράς Συνόδου, ενώ η περιποίηση του κάτω ...«κεφαλιού» συναγωνίζεται την επαγγελματική καραφλότητα διακεκριμένου πορνοστάρ πριν το γύρισμα. Και εντάξει, μπορεί τα γένια να έγιναν μόδα. Τα σλικ «μπαλάκια» όμως ποιος τα επέβαλε εάν όχι οι γυναίκες; Και στο κάτω κάτω, υπάρχουν κι εκεί προτιμήσεις στις διαβαθμίσεις μήκους όπως στο ξύρισμα προσώπου; Με άλλα λόγια, πως θέλουν οι γυναίκες να μοιάζει το τρίχωμα στους όρχεις μας: σαν το δασύτριχο στέρνο του Sean Connery, το γένι τριών ημερών του Πέτρου Κωστόπουλου, ή τον αφράτο ποπό ενός βρέφους;

Πώς προτιμούν οι γυναίκες να ξυρίζεις τα «μπαλάκια» σου

 

Σ' αυτά τα ακανθώδη ερωτήματα ήρθαν να απαντήσουν με εγκυρότητα οι ειδικοί: το -αποκλειστικά- γυναικείο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Lulu. Έρευνα λοιπόν της εφαρμογής Lulu έθεσε στους χρήστες της την παρακάτω ερώτηση: «Πόσο αποτριχωμένο θέλεις έναν άντρα»; Η δημοφιλέστερη απάντηση (που συγκέντρωσε σχεδόν το 80%) ήταν η εξής: «σωστή περιποίηση, τακτικό κούρεμα, καθημερινό ξύρισμα». Η αμέσως επόμενη -όχι και τόσο κοντινή- απάντηση, με ποσοστό 13% θέλει τον άντρα: «άτριχο και λείο παντού. Να γλιστράει σα χέλι». Το 7% θέλει τον άντρα «όπως τον έπλασε η φύση». Και, φτάνοντας στο τέλος -το τέλος, το τέλος- το μόλις 1% επέλεξε να δώσει την πιο χιουμοριστική απάντηση: «Θέλω να μην μπορώ να εντοπίσω το πέος του από τις τρίχες».

Και στην αντρική ηβική τριχοφυΐα λοιπόν, η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση, τουλάχιστον όσον αφορά στις γυναικείες προτιμήσεις. Ποια είναι όμως η αντρική πραγματικότητα; Συμβαδίζουν οι επιθυμίες των γυναικών με τη δική μας διάθεση να έχουμε περιποιημένο το κάτω «κεφάλι» μας; Όσο κι αν αυτού του είδους η αποτρίχωση είναι μία καινούρια σχετικά διαδικασία για τους άντρες, οι περισσότεροι από εμάς φαίνεται ότι αντιλαμβανόμαστε την αναγκαιότητά της μεν, αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους και όχι με κριτήριο εάν αρέσει ή όχι στη σύντροφό μας. Η φίρμα Braun διεξήγαγε την αντίστοιχη έρευνα με άντρες συμμετέχοντες. Το 70% αυτών δήλωσε ότι έχει εντάξει το τριμάρισμα του ηβικού τριχώματος στην καθημερινότητά του (!). Το ένα τρίτο αυτών, μάλιστα, επισήμανε ότι για αυτή τη διαδικασία χρειάζεται περίπου 20 λεπτά. Ο λόγος που σχεδόν οι μισοί από αυτούς επέλεξαν αυτήν την απάντηση είναι η αυτοπεποίθηση που νιώθουν έπειτα από μία τέτοια διαδικασία. Να προσθέσω ότι μόνο το ένα τέταρτο αυτών, δήλωσε ότι το κάνει για να ευχαριστήσει τη σύντροφό του.

Η αρθρογράφος του Lulu πάντως έχει τη δική της πρόταση: «Ο άντρας πρέπει να ξυρίζεται σ' εκείνο το σημείο μία φορά κάθε δύο μήνες. Να χρησιμοποιεί trimmer και να το ρυθμίζει έτσι ώστε να κόβει την τρίχα αφήνοντας στο δέρμα τρίχωμα 2-3 εκατοστών. Είναι το ιδανικότερο, τόσο στην αίσθηση όσο και στην όψη», καταλήγει. Κάτι σαν τον Clint Eastwood στο «Για μια χούφτα (χμμμ) δολάρια»...

Παρέχεται από: Askmen.gr

Τι δε γνωρίζουμε για το σώμα μας;

Το ανθρώπινο σώμα έχει μια πολυσύνθετη δομή, με λειτουργίες που ακόμη και έπειτα από αμέτρητα χρόνια ιατρικής εξέλιξης, φαντάζουν παράξενες. 

 Λένε, ότι ένας κοινός άνθρωπος χρησιμοποιεί μόλις το 10% του εγκεφάλου του, ενώ το υπόλοιπο 90% παραμένει σχεδόν ανεξερεύνητο. 

Τι άλλο δε γνωρίζουμε για το ανθρώπινο σώμα; 

1.Τα νευρικά ερεθίσματα από και προς τον εγκέφαλο ταξιδεύουν με περίπου 273.6 χιλιόμετρα ανά ώρα. 

2.Ο εγκέφαλος παράγει τόση ενέργεια όση μία μικρή λάμπα των 10 watt, ακόμη και όταν κοιμόμαστε. 

3.Το ανθρώπινο κύτταρο του εγκεφάλου μπορεί να συγκρατήσει 5 φορές περισσότερες πληροφορίες, από όσες περιέχει η εγκυκλοπαίδεια Britannica. Οι επιστήμονες δε μπορούν να ορίσουν ακόμη με ακρίβεια την αποθηκευτική ικανότητα, αλλά με ηλεκτρονικούς όρους εικάζεται ότι είναι μεταξύ 3 ή ακόμη και 1.000 terabytes. Αντίθετα, τα Εθνικά Αρχεία της Βρετανίας, που περιέχουν πάνω από 900 χρόνια ιστορίας, είναι μόλις 70 terabytes. 

4.Οι επιστήμονες έχουν μετρήσει πάνω από 500 διαφορετικές λειτουργίες του ήπατος. Ορισμένες από αυτές είναι: η παραγωγή της χολής, η αποσύνθεση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, η πρωτεϊνική σύνθεση του πλάσματος και η αποτοξίνωση. 

5.Οι επιστήμονες λένε ότι όσο υψηλότερο I.Q. έχει κάποιος τόσο περισσότερο ονειρεύεται. Ωστόσο, οι περισσότεροι άνθρωποι δε θυμούνται τα όνειρά τους. 

6.Το μεγαλύτερο εσωτερικό όργανο είναι το λεπτό έντερο. Παρά το γεγονός ότι θεωρείται ως το μικρότερο από τα δύο έντερα, το λεπτό (έντερο) είναι στην πραγματικότητα τέσσερις φορές όσο το ύψος ενός μέσου ενήλικα. 

7.Κάθε μέρα ο μέσος άνθρωπος χάνει 60 με 100 τρίχες. 

8.Η γυναικεία τρίχα είναι σε διάμετρο μισή από την ανδρική. 

9.Μια ανθρώπινη τρίχα ζυγίζει περίπου 99.22 γραμμάρια. 

10.Το φτέρνισμα συνήθως ξεπερνά τα 160.9344 χιλιόμετρα/ώρα, κάτι που δικαιολογεί γιατί δε μπορούμε να κρατήσουμε τα μάτια μας ανοιχτά, όταν φτερνιζόμαστε. 

11.Ο βήχας πάλι «τρέχει» με περίπου 96.6 χιλιόμετρα την ώρα. 12.Όλα τα μωρά, όταν γεννιούνται, έχουν μπλε μάτια και αυτό οφείλεται στη χρωστική μελανίνη. Η μελανίνη στα μάτια του νεογέννητου συχνά χρειάζεται χρόνο μετά τη γέννηση είτε για να παραμείνει ως έχει ή για να «σκοτεινιάσει» από την έκθεση σε υπεριώδες φως, αργότερα, αποκαλύπτοντας τον αληθινό χρώμα των ματιών του μωρού. 

13.Μετά από την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας φαγητού, η ακοή μας είναι λιγότερο έντονη. 

14.Η Δευτέρα είναι η ημέρα της εβδομάδας που παρουσιάζει τον μεγαλύτερο κίνδυνο καρδιακής προσβολής. Μια δεκαετή μελέτη στη Σκωτία μάλιστα αποκάλυψε ότι τη Δευτέρα πεθαίνουν από καρδιακή προσβολή 20% περισσότεροι άνθρωποι, συγκριτικά με τις υπόλοιπες μέρες. Οι ερευνητές υποθέτουν, ότι αυτό είναι αποτέλεσμα ενός διασκεδαστικού Σαββατοκύριακου σε συνδυασμό με μία αγχωτική εβδομάδα, που ακολουθεί. 

15.Κάθε άνθρωπος έχει περισσότερα από 75 χλμ. νεύρα στο σώμα του. 

16.Ο εγκέφαλος είναι η πιο πολύπλοκη μηχανή στο σύμπαν, με περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα, από τα οποία το καθένα έχει έως και 150.000 συνδέσεις. Κάθε κύτταρο δε, είναι συνδεδεμένο με 25.000 άλλα κύτταρα. 

17.Ο εγκέφαλος ζυγίζει περίπου 1,5 κιλό σε έναν ενήλικο άνθρωπο. 18.Μάλιστα, κατά μέσο όρο, ο αρσενικός εγκέφαλος (περίπου 1,4 κιλά) είναι ελαφρώς μεγαλύτερος από τον θηλυκό εγκέφαλο, που ζυγίζει περίπου 1,26 κιλά. 

19.Ο εγκέφαλος περιέχει 100 δισεκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα των οποίων τα 100.000 υπόκεινται ανεπανόρθωτη απώλεια κάθε μέρα. 

20.Ο άνθρωπος μπορεί να διατηρεί μέχρι και επτά περιστατικά ανά πάσα στιγμή στη βραχυπρόθεσμη μνήμη του, αλλά μακροπρόθεσμα το μυαλό πρέπει να ξεχνά για να «κάνει χώρο» για καινούργιες αναμνήσεις. 

21.Ο ίδιος ο εγκέφαλος δε μπορεί να αισθανθεί πόνο. Αν και είναι το κέντρο του πόνου όταν κόψει κάποιος το δάχτυλό του για παράδειγμα, ο ίδιος ο εγκέφαλος δεν έχει υποδοχείς πόνου. 

22.Οι τρίχες του προσώπου μεγαλώνουν πιο γρήγορα από οποιαδήποτε άλλη τρίχα στο σώμα. Μάλιστα αν ένας άνθρωπος δεν ξυρίσει ποτέ το μούσι του, στην πραγματικότητα, αυτό θα ξεπεράσει τα 9.14 μέτρα περίπου σε όλη του τη ζωή. 

23.Το νύχι στο μεσαίο δάχτυλο μεγαλώνει πιο γρήγορα από τα υπόλοιπα και αυτό γιατί η αύξηση του νυχιού σχετίζεται με μήκος του δακτύλου. 

24.Τα νύχια στα δάχτυλα των χεριών μεγαλώνουν περίπου 4 φορές πιο γρήγορα από ό,τι των ποδιών. 

25.Οι γυναίκες ανοιγοκλείνουν τα μάτια δύο φορές περισσότερες από τους άντρες. 

26.Κατά τη διάρκεια της ζωής του ένας άνθρωπος, θα παράγει αρκετό σάλιο για να γεμίσει δύο πισίνες. 

27.Το μεγαλύτερο κύτταρο στο ανθρώπινο σώμα είναι το θηλυκό ωάριο και το μικρότερο το αρσενικό σπέρμα. 

28.Εάν το σάλιο δε μπορεί να διαλύσει κάτι, τότε εμείς δε μπορούμε να το γευτούμε. 

29.Η ανθρώπινη μύτη μπορεί να θυμηθεί 50.000 διαφορετικές μυρωδιές. 

30.Ο καθένας μας έχει μια μοναδική μυρωδιά, εκτός από τα πανομοιότυπα δίδυμα. 

   Plus: Χρειάζονται 17 μυς για ένα χαμόγελο και 43 για ένα κατσούφιασμα. 

Πηγή:   www.clickatlife.gr 

ΤΟ ΑΙΜΑ

 

Στο αίμα απαντάμε τρία είδη κυττάρων που πλέουν μέσα σε ένα υγρό που το λέμε πλάσμα. Τα κύτταρα αυτά είναι το λευκά αιμοσφαίρια, τα ερυθρά αιμοσφαίρια και τα αιμοπετάλια. Και τα τρία αυτά είδη των κυττάρων παράγονται στο μυελό (το μεδούλι) των οστών μας και στη συνέχεια απελευθερώνονται στο αίμα που κυκλοφορεί στο σώμα μας. 

Τα λευκά αιμοσφαίρια του αίματος, που τα λέμε αλλιώς και λευκοκύτταρα ή λευκά, είναι κύτταρα που υπάρχουν στο αίμα μας. Τα συναντάμε, επίσης, στο λεμφικό σύστημα και τους ιστούς. Η δουλειά που κάνουν είναι να βοηθούν τον οργανισμό μας να αμυνθεί έναντι όσων αναγνωρίζονται ως ξένοι εισβολείς, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των μικροβίων, Μας βοηθούν, με άλλα λόγια, να προστατευτούμε κυρίως έναντι των λοιμώξεων. Επιπλέον, συμμετέχουν στη δημιουργία φλεγμονών και την εκδήλωση αλλεργιών. Υπάρχουν πέντε τύποι λευκοκυττάρων.

Τα ουδετερόφιλα αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος από τα λευκά που κυκλοφορούν στο αίμα μας. Μαζί με τα ηωσινόφιλα και τα βασεόφιλα λέγονται κοκκιοκύτταρα γιατί έχουν στο κυτταρόπλασμά τους κοκκία. Από τα κοκκία απελευθερώνονται χημικές ουσίες στο πλαίσιο της ανοσιακής απόκρισης του οργανισμού μας που αμύνεται. Στο αίμα μας κυκλοφορούν επίσης μονοκύτταρα ή αλλιώς μονοπύρηνα και λεμφοκύτταρα. Τα λεμφοκύτταρα χωρίζονται σε Β λεμφοκύτταρα που παράγουν αντισώματα, σε Τ λεμφοκύτταρα και σε ΝΚ κύτταρα (κύτταρα φυσικοί φονείς).

Όταν έχουμε πάθει μόλυνση ή έχουμε κάποια φλεγμονή σε κάποιο σημείο του σώματός μας, ο μυελός (το μεδούλι) των οστών μας παράγει πιο πολλά λευκά αιμοσφαίρια που απελευθερώνονται στο αίμα μας ώστε μέσα από μια πολύπλοκη διαδικασία να μετακινηθούν προς το σημείο της μόλυνσης ή της φλεγμονής. Καθώς η κατάστασή μας βελτιώνεται, υποχωρεί η παραγωγή λευκών από το μυελό των οστών με αποτέλεσμα ο αριθμός των λευκών στο αίμα μας να πέσει και πάλι σε φυσιολογικά επίπεδα. Εκτός από τις λοιμώξεις και τις φλεγμονές, και άλλες καταστάσεις μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή των λευκών αιμοσφαιρίων από το μυελό των οστών μας.

Η μέτρηση του αριθμού των λευκών (αιμοσφαιρίων) σε δείγμα από το αίμα μας και ο προσδιορισμός του (λευκοκυτταρικού) τύπου, δηλαδή της ποσοστιαίας αναλογίας των τύπων τους, γίνονται:

Α. στην εποχή μας, κυρίως, με τους αιματολογικούς αναλυτές των εργαστηρίων
Β. με αιμοληψία χωρίς καμιά προετοιμασία από την πλευρά μας
Γ. για να δούμε αν έχουμε μια φλεγμονή ή μια λοίμωξη ή αν πάσχουμε από κάποια πάθηση που να επηρεάζει τον αριθμό και το τύπο των λευκών,
Δ. όταν κάνουμε μια γενική (εξέταση) αίματος, στο πλαίσιο ενός συνηθισμένου τσεκάπ, όταν, δηλαδή, θέλουμε να κάνουμε μια γενική αξιολόγηση της υγείας μας ή σε περίπτωση που παρουσιάσουμε συμπτώματα λοίμωξης, κάποια φλεγμονή ή καρκίνο.

Δηλαδή, ο γιατρός μας μπορεί να ειδοποιηθεί για πιθανά προβλήματα της υγείας μας αν ζητήσει να γίνει μέτρηση του αριθμού των λευκών στο αίμα μας, προσδιορισμός του τύπου τους, μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία της γενικής αίματος. Συχνά, για να ερμηνεύσει τα αποτελέσματα αυτά, ο γιατρός μας μπορεί να κρίνει απαραίτητο να ζητήσει να γίνουν και συμπληρωματικές εξετάσεις, όπως είναι το να ζητήσει να στρωθεί πλακάκι για να επιβεβαιώσει τα αποτελέσματα του αναλυτή. Εκτός από το να δει αν υπάρχουν πολλά ή λίγα λευκά και την αναλογία των τύπων τους, μπορεί να θελήσει να δει αν κυκλοφορούν στο αίμα μας ανώριμα ή ακόμα και παθολογικά λευκά αιμοσφαίρια. Στην περίπτωση που φανεί κάποιο πρόβλημα, υπάρχουν στη διάθεση του γιατρού μας μια ποικιλία από εξετάσεις που μπορούμε να κάνουμε ώστε να καταφέρει να προσδιορίσει την αιτία του προβλήματος της υγείας μας. Ο γιατρός θα ρωτήσει το ιατρικό ιστορικό μας, τι συμπτώματα έχουμε, θα μας εξετάσει και θα αποφασίσει ποιες άλλες εξετάσεις θα πρέπει να κάνουμε.

Μέτρηση λευκών αιμοσφαιρίων του αίματος

Σε τι χρησιμεύει

Η μέτρηση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων στο δείγμα του αίματός μας και ο προσδιορισμός του λευκοκυτταρικού τύπου αποτελούν μέρος της γενικής (εξέτασης) αίματος και χρησιμεύουν για:

Α. να μας ελέγξει ο γιατρός μας αν πάσχουμε από κάτι,
Β. να βοηθήσει το γιατρό μας στο να διαγνώσει αν έχουμε λοίμωξη ή φλεγμονή και να βρει αν έχουμε κάποια άλλη πάθηση που να επηρεάζει τα λευκά μας, όπως είναι οι αλλεργίες, η λευχαιμία ή οι διαταραχές του ανοσιακού μας συστήματος,
Γ. να μπορεί ο γιατρός μας να παρακολουθήσει την εξέλιξη των καταστάσεων που αναφέρονται πιο πάνω, ή την ανταπόκριση του οργανισμού μας στις θεραπείες ή την λειτουργία του μυελού των οστών.

Ορισμένες θεραπείες όπως είναι οι ακτινοβολίες και η χημειοθεραπεία επηρεάζουν τα λευκά αιμοσφαίρια. Το ίδιο συμβαίνει και στις παθήσεις που προκαλούν αντίδραση του ανοσιακού συστήματος με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων. Σε άλλες περιπτώσεις επηρεάζεται η παραγωγή των λευκών από το μυελό των οστών που έχει ως συνέπεια την αύξηση ή τη μείωση του αριθμού των λευκών που κυκλοφορούν στο αίμα μας. Η μέτρηση του αριθμού των λευκών μπορεί να δείξει αν υπάρχει κάτι που επηρεάζει τα λευκά. Για το τι, όμως, προκαλεί ένα αποτέλεσμα που δεν είναι φυσιολογικό θα χρειαστεί να γίνουν και άλλες εξετάσεις, όπως να στρωθεί ένα πλακάκι ή ακόμη και να γίνει, όταν δεν μπορεί να βρεθεί με άλλο τρόπο, εξέταση του μυελού των οστών ώστε να αποκαλυφθεί αν υπάρχουν ανώριμες ή και παθολογικές μορφές λευκών αιμοσφαιρίων.

Remaining Time-0:00

Fullscreen

Mute

Πότε τη ζητά ο γιατρός μας

Ο γιατρός μας ζητά τη συγκεκριμένη εξέταση, όταν ζητά να κάνουμε μια γενική αίματος ή στο πλαίσιο των εξετάσεων ρουτίνας που κάνουμε για να δούμε πώς πάει η υγεία μας ή όταν έχουμε συμπτώματα που μπορεί να σημαίνουν ότι έχουμε λοίμωξη ή κάποια φλεγμονή, όπως είναι: 

·          πυρετός, ρίγη

·          πόνοι στο σώμα μας

·          πονοκέφαλος

·          συμπτώματα ανάλογα με το σημείο που εντοπίζεται η λοίμωξη ή η φλεγμονή.

Επίσης, ο γιατρός ζητά την εξέταση αυτή, όταν έχουμε συμπτώματα που τα θεωρεί ότι είναι ύποπτα για κάποια διαταραχή στο αίμα μας ή που μπορεί να έχουν σχέση με ένα αυτοάνοσο νόσημα ή μια ανοσιακή ανεπάρκεια.

Τέλος, μπορεί να ζητηθεί από το γιατρό μας να την κάνουμε συχνά και σε τακτά χρονικά διαστήματα για να παρακολουθήσει την πορεία μας, όταν μας έχει διαγνώσει λοίμωξη, αιματολογική ή ανοσιακή διαταραχή ή κάποια άλλη πάθηση που επηρεάζει τα λευκά μας. Μπορεί, επίσης, να μας ζητηθεί να την κάνουμε περιοδικά είτε για να παρακολουθούμε την αποτελεσματικότητα της θεραπείας είτε σε περίπτωση που κάνουμε κάποια θεραπεία, όπως είναι οι ακτινοβολίες και η χημειοθεραπεία, που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν τα λευκά αιμοσφαίρια του αίματός μας.

Τι σημαίνουν τα αποτελέσματα της εξέτασης

Ο γιατρός μας, όταν κοιτάζει τα αποτελέσματα της μέτρησης του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων του αίματός μας, κοιτάζει και τα αποτελέσματα των υπόλοιπων στοιχείων της γενικής αίματος. Παράλληλα, εκτιμά και τα ευρήματα από το ιατρικό ιστορικό που μας πήρε, την κλινική εξέταση που μας έκανε, καθώς και τα συμπτώματα που του είπαμε ότι έχουμε.

Όταν ο αριθμός των λευκών είναι υψηλός, πάνω, δηλαδή, από τα φυσιολογικά όρια, τότε έχουμε λευκοκυττάρωση, που μπορεί να προκύψει από διάφορες καταστάσεις όπως είναι:

·          οι λοιμώξεις που προκαλούνται συνήθως από μικρόβια, ιούς, μύκητες ή παράσιτα,

·          οι φλεγμονές ή οι φλεγμονώδεις καταστάσεις, όπως είναι η ρευματοειδής η αρθρίτιδα, η αγγειίτιδα ή οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου,

·          η λευχαιμία ή τα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα,

·          οι νεκρωτικές καταστάσεις (τραύμα, εγκαύματα, από χειρουργικές επεμβάσεις ή από καρδιακή προσβολή),

·          οι αλλεργικές αντιδράσεις (αλλεργίες, άσθμα),

·          η έντονη άσκηση,

·          η σοβαρή συναισθηματική ή σωματική καταπόνηση (stress),

·          το τελευταίο στάδιο της εγκυμοσύνης.

Όταν ο αριθμός των λευκών είναι χαμηλός, κάτω, δηλαδή, από τα φυσιολογικά όρια, τότε έχουμε λευκοπενία, που μπορεί να προκύψει από διάφορες καταστάσεις όπως είναι: 

·          η βλάβη του μυελού των οστών ( π.χ. τοξίνη, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, ναρκωτικά)

·          οι διαταραχές, στις οποίες ο μυελός των οστών δεν παράγει επαρκή ποσότητα λευκών αιμοσφαιρίων (μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο, έλλειψη βιταμίνης B12 ή φυλλικού οξέος)

·          το λέμφωμα ή οι μεταστάσεις ενός καρκίνου στο μυελό των οστών

·          τα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως είναι ο λύκος, στα οποία ο οργανισμός μας επιτίθεται και καταστρέφει τα δικά του λευκά αιμοσφαίρια 

·          η σήψη

·          οι ασθένειες του ανοσιακού συστήματος, όπως είναι η λοίμωξη με HIV, που καταστρέφουν τα Τ λεμφοκύτταρα.

Όταν η μέτρηση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων του αίματός μας γίνεται για να παρακολουθήσει ο γιατρός μας την πορεία της κατάστασής μας:
1) αν ο αριθμός των λευκών εξακολουθεί να είναι είτε αυξημένος είτε μειωμένος, δηλαδή να είναι εκτός των φυσιολογικών ορίων, τότε υπάρχει επιδείνωση της κατάστασης της υγείας μας,
2) αν ο αριθμός των λευκών δείχνει να επιστρέφει ή έχει επιστρέψει στα φυσιολογικά επίπεδα, τότε μπορούμε να μιλάμε για βελτίωση της κατάστασής μας ή για επιτυχία της θεραπείας που κάνουμε.

Τι να συγκρατήσουμε

Α. Στην περίπτωση που έχουμε αφαιρέσει το σπλήνα μας μπορεί να έχουμε μια επίμονη ήπια έως μέτρια αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων του αίματος.
Β. Ο αριθμός των λευκών στο αίμα έχει σχέση με την ηλικία μας. 1) Στα νεογέννητα και τα βρέφη είναι πιο μεγάλος από ό,τι είναι στους ενήλικες. 2) Οι ηλικιωμένοι που έχουν λοίμωξη, συχνά, δεν παρουσιάζουν λευκοκυττάρωση γιατί το ανοσιακό τους σύστημα δεν ανταποκρίνεται το ίδιο όπως των μικρότερων έναντι ξένων εισβολέων, όπως είναι τα μικρόβια.
Γ. Υπάρχουν αρκετά φάρμακα που μπορούν να προκαλέσουν αύξηση ή μείωση των λευκών στο αίμα μας
Δ. Όταν ο αριθμός των λευκών του αίματός μας δεν είναι φυσιολογικός, ο γιατρός μας, για να μπορέσει να βρει από τι πάσχουμε, θα μας ζητήσει να κάνουμε 1) εξετάσεις για να ελέγξει τη λειτουργία του ήπατος (του συκωτιού) μας και των νεφρών μας και 2) μια σειρά εξετάσεων ανάλογα με το ιατρικό μας ιστορικό, το τι συμπτώματα έχουμε και το τι διαπίστωσε όταν μας εξέτασε, όπως σε περίπτωση:

·          μικροβιακής λοίμωξης, θα ζητηθεί να κάνουμε καλλιέργεια, για παράδειγμα ουροκαλλιέργεια, καλλιέργεια πτυέλων, αιμοκαλλιέργεια, ή να μας γίνει ένα strep test,

·          ιογενούς λοίμωξης, θα ζητηθεί να κάνουμε ορολογικές εξετάσεις για να δούμε αν έχουμε λοιμώδη μονοπυρήνωση, 

·          φλεγμονής, θα ζητηθεί να ελεγχθεί η CRP και η ταχύτητα καθίζησης (Τ.Κ.Ε.)

·          αυτοάνοσων νοσημάτων, θα ζητηθεί εξέταση ανοσοφθορισμού για αντιπυρηνικά αντισώματα ΑΝΑ,

·          αλλεργιών, θα ζητηθούν ειδικές αλλεργιολογικές εξετάσεις,

·          υποψίας για λευχαιμία, θα ζητηθεί να υποβληθούμε σε βιοψία μυελού των οστών, να ελέγξουμε τον ανοσοφαινότυπο με κυτταρομετρία ροής, ή να μας γίνει ανάλυση των χρωμοσωμάτων μας με μέθοδο FISH.

Αριθμός λευκοκυττάρων - Φυσιολογικές τιμές
Ενηλίκων	3.500-11.000/μl
			Λευκοκυτταρικός τύπος	Απόλυτος αριθμός
		Ουδετερόφιλα	40-75%	2.500-7.500/μl
		Λεμφοκύτταρα	20-45%	1.500-3.500/μl
		Μονοκύτταρα	2-10%	200-800/μl
		Ηωσινόφιλα	1-6%	40-440/μl
		Βασεόφιλα	<1%	15-100/μl
10 ετών	4.500-13.500/μl
1 έτους	6.000-18.000/μl
Νεογέννητα	10.000-25.000/μl

 ΠΗΓΗ

ΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΜΝΜΗ

Για πολλά χρόνια η επιστήμη πίστευε πως οι μνήμες αποθηκεύονται στον εγκέφαλο, όμως η πραγματική αποθήκη δεν βρίσκεται σ’ αυτόν, αλλά σε όλα τα κύτταρα του σώματος.

Προσπαθώντας να καθορίσουν σε ποιο τμήμα ακριβώς, οι επιστήμονες τεμάχισαν και εξέτασαν τα μέρη του για ν’ ανακαλύψουν τελικά, πως παρ’όλο που οι αναμνήσεις μπορούν να ενεργοποιηθούν από διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου,  Η απόδειξη δόθηκε με τη μεταμόσχευση οργάνων. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου οι άνθρωποι που δέχτηκαν μοσχεύματα, άρχισαν να έχουν σκέψεις, αισθήματα, όνειρα ακόμα και διατροφικές συνήθειες του δότη.

Μέσα στον ανθρώπινο υπολογιστή οτιδήποτε μας συμβαίνει καταγράφεται με τη μορφή αναμνήσεων. Ακόμα κι αν δεν το θυμόμαστε συνειδητά, ακόμα κι αν δεν έπεσε στην αντίληψή μας όταν συνέβη επειδή η προσοχή μας ήταν στραμμένη αλλού, παρ’όλα αυτά καταγράφεται. Υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις ανθρώπων που κάτω απ’ την επήρεια της ύπνωσης ή κατά τη διάρκεια εγχείρησης του εγκεφάλου, όπου ερεθίστηκαν συγκεκριμένα τμήματα, θυμήθηκαν γεγονότα που συνέβησαν όταν ακόμα βρίσκονταν στη μήτρα. Από όλες αυτές τις αναμνήσεις το 90% βρίσκονται στο ασυνείδητο ή υποσυνείδητο, πράγμα που σημαίνει ότι είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατον να τις θυμηθούμε. Το γεγονός ότι οι αναμνήσεις μας επηρεάζουν άμεσα την υγεία, αποτελεί τη βάση της ψυχολογίας για περισσότερο από εκατό χρόνια. Αυτή η ιδέα άρχισε να επικυρώνεται επιστημονικά, όταν μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, νέοι στρατιώτες παρουσίαζαν τραύματα χωρίς να έχουν τραυματιστεί πραγματικά σωματικά. Το ονόμασαν shell-shock.

Τότε συνειδητοποίησαν πως αυτό που υπάρχει στο μυαλό, έχει τη δύναμη να σε αρρωστήσει.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ
Όλα τα δεδομένα, οτιδήποτε μας συμβαίνει ενσωματώνεται στην κυτταρική μνήμη με τη μορφή ενεργειακών μοτίβων. Ο Dr. Bruce Lipton εξηγεί πως το σώμα είναι σαν μια κάμερα. Η κάμερα καταγράφει οποιοδήποτε σήμα από το περιβάλλον και το αποθηκεύει σαν φιλμ στον πυρήνα του κυττάρου. Μερικά από αυτά τα δεδομένα περιέχουν καταστρεπτικές εικόνες και λανθασμένες πεποιθήσεις που δημιουργούν άγχος στο σώμα.Τα πανεπιστήμια του Stanford, του Harvard και της Νέας Υόρκης σε ξεχωριστές έρευνες που δημοσίευσαν, καταδεικνύουν ότι αυτά τα δεδομένα στην κυτταρική μνήμη μπορεί να είναι το χαμένο κομμάτι του παζλ στους τομείς της υγείας και της θεραπείας. Η έρευνα του Southwestern University Medical School συμπεραίνει πως η μεγαλύτερή μας ελπίδα για τη θεραπεία ανίατων ασθενειών στο μέλλον, στηρίζεται στο να βρεθεί ο τρόπος θεραπείας της κυτταρικής μνήμης που φαίνεται να είναι ο μηχανισμός ελέγχου στο σώμα.                                 ΠΗΓΗ

Περισσότερα από 2000 βακτήρια εντρυφούν στο έντερο μας !

Το έντερο φιλοξενεί το πλουσιότερο οικοσύστημα μικροβίων στο ανθρώπινο σώμα. Ευρωπαίοι επιστήμονες ανακάλυψαν σχεδόν 2.000 νέα είδη βακτηρίων που ζουν μέσα στο έντερο των ανθρώπων και μέχρι σήμερα ήταν άγνωστα.

Οι ερευνητές του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Βιοπληροφορικής του Ευρωπαϊκού Εργαστηρίου Μοριακής Βιολογίας (EMBL) και του Ινστιτούτου Wellcome Sanger της Βρετανίας, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», χρησιμοποίησαν μεθόδους υπολογιστικής βιολογίας για να αναλύσουν δείγματα από ανθρώπους από διάφορες χώρες του κόσμου.

Με τα νέα ευρήματα γίνεται πιο ολοκληρωμένος ο κατάλογος των συχνότερων μικροοργανισμών που ζουν στο έντερο των Ευρωπαίων και των Αμερικανών, αλλά υπάρχουν ακόμη σημαντικά κενά για τους ανθρώπους άλλων περιοχών της Γης.

Οι επιστήμονες προσπαθούν να διευρύνουν τις γνώσεις τους γι' αυτό, ανακαλύπτοντας νέα άγνωστα είδη βακτηρίων, ώστε να κατανοήσουν το θετικό ή αρνητικό ρόλο που παίζουν για την υγεία των ανθρώπων.

Τα νέα περίπου 2.000 είδη που ανακαλύφθηκαν, δεν έχουν ακόμη καλλιεργηθεί στο εργαστήριο, συνεπώς δεν υπάρχουν γνώσεις για το τι μπορεί να κάνουν μέσα στο σώμα, αναφέρει δημοσίευμα του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Οι υπολογιστικές μέθοδοι μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε βακτήρια που ακόμη δεν έχουμε μπορέσει να καλλιεργήσουμε στο εργαστήριο. Χρησιμοποιώντας τη μετα-γονιδιωματική για να ανακατασκευάσουμε τα βακτηριακά γονιδιώματα, είναι λιγάκι σαν να φτιάχνουμε εκατοντάδες παζλ, έχοντας προηγουμένως ανακατέψει όλα τα κομμάτια τους και χωρίς να ξέρουμε ποια είναι η τελική εικόνα τους», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Ρομπ Φιν.

Η νέα μελέτη επιβεβαίωσε πόσο διαφέρει η σύνθεση του εντερικού μικροβιώματος ανά τον κόσμο.

«Βλέπουμε πολλά ίδια είδη βακτηρίων στους πληθυσμούς της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Όμως τα λίγα δείγματα που έχουμε για Νοτιοαμερικανούς και Αφρικανούς, αποκαλύπτουν σημαντική διαφοροποίηση. Αυτό σημαίνει ότι η συλλογή δεδομένων από περισσότερους πληθυσμούς είναι ουσιώδης, αν θέλουμε να διαμορφώσουμε μια αληθινά ολοκληρωμένη εικόνα για τη σύνθεση του ανθρωπίνου εντέρου», πρόσθεσε ο Φιν.