ΕΡΕΥΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ: Η καρδιακή νόσος ήταν συχνό φαινόμενο στην αρχαιότητα !

Μούμιες 4.000 ετών παρουσιάζουν συσσώρευση χοληστερόλης στις αρτηρίες τους, γεγονός που προμηνύει ότι η καρδιακή νόσος στην αρχαιότητα ήταν συχνότερο φαινόμενο απ’ ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η παρούσα μελέτη, που δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στη μηνιαία έκδοση Οκτωβρίου της επιστημονικής επιθεώρησης «American Heart Journal», ανέλυσε αρτηρίες από πέντε αρχαίες μούμιες της νότιας Αμερικής και της αρχαίας Αιγύπτου και εντόπισε μια πρώιμη μορφή αθηροσκλήρωσης – κατάσταση στην οποία πλάκες συσσωρεύονται στα τοιχώματα των αρτηριών εμποδίζοντας έτσι τη ροή του αίματος.

Ο επικεφαλής συντάκτης της μελέτης, Μοχαμάντ Ματζίντ, αναπληρωτής καθηγητής καρδιαγγειακής ιατρικής στη Σχολή Ιατρικής «McGoven» που ανήκει στο Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Τέξας, στο Χιούστον, τόνισε ότι για πάνω από 20 χρόνια διερευνούσε υποδείγματα εμφάνισης της καρδιακής νόσου σε διάφορους πληθυσμούς. Συγκεκριμένα ο ίδιος αναρωτιόταν κατά πόσο η καρδιακή νόσος είναι μια ασθένεια του σύγχρονου τρόπου ζωής ή αν πρόκειται για μια κατάσταση σύμφυτη με τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τις σύγχρονες συνήθειες.

Προκειμένου να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα ο Ματζίντ συνέλεξε δείγματα αρτηριών από πέντε μούμιες που χρονολογούνται από το 2000 π.Χ. έως το 1000 μ.Χ.. Τα απομεινάρια φαίνεται να προέρχονται από τρεις άντρες και δύο γυναίκες ηλικίας από 18 έως 60 ετών. Οι επιστήμονες εξέτασαν μικροσκοπικά τμήματα αρτηριών που είχαν μόνο μερικά εκατοστά μήκος. Η ανάλυσή τους αποκάλυψε βλάβες από τη συσσώρευση χοληστερόλης στις αρτηρίες οι οποίες προαναγγέλλουν τη δημιουργία πλακών που «φράσσουν» τις αρτηρίες και οδηγούν σε καρδιακή προσβολή. Οι ενδείξεις αυτές είναι οι πρώτες που παρατηρούν βλάβες πρώιμου σταδίου σε μούμιες.

Προηγούμενες έρευνες είχαν ήδη εντοπίσει πλάκες στις αρτηρίες από μούμιες τόσο από τη Γροιλανδία (500 χρόνια πριν) όσο και από την Αίγυπτο (πάνω από 3.000 χρόνια πριν), αυτές όμως ήταν βλάβες που όταν παρατηρούνταν ήταν ήδη σε αρκετά προχωρημένο στάδιο. Η αξονική τομογραφία του μουμιοποιημένου κυνηγού της Εποχής των Παγετώνων, Ότζι, αποκάλυψε ότι αυτός ήταν υποψήφιο θύμα καρδιακής προσβολής, καθώς είχε τρία τμήματα σκληρών πλακών (που συνήθως δημιουργούνται από χοληστερόλη και ασβέστιο) κοντά στην καρδιά του, αναφέρει ο ιστότοπος «Live Science».

Τα αποθέματα χοληστερόλης στα τοιχώματα των αρτηριών δείχνει στην ουσία ότι ο μηχανισμός επούλωσης τραυμάτων του σώματος δε λειτούργησε σωστά. Ο Ματζίντ εξηγεί ότι η προσπάθεια ανταπόκρισης του οργανισμού σε πολλαπλά τραύματα, όπως λοιμώξεις, υψηλή χοληστερόλη, κάπνισμα και άλλες τέτοιες καταστάσεις μπορεί να καταστρέψει το ενδοθήλιο (εσωτερικός χιτώνας αρτηριών).

Η φλεγμονώδης αντίδραση του σώματος είναι φυσιολογικό κομμάτι της επούλωσης τραυμάτων αλλά η καταστροφή των τοιχωμάτων των αρτηριών μπορεί να οδηγήσει στη συγκέντρωση λευκών αιμοσφαιρίων και ως επακόλουθο στη συσσώρευση χοληστερόλης. Αυτά τα μορφώματα που δημιουργούνται εμφανίζονται αρχικά ως λωρίδες και μικρές αλλοιώσεις που στη συνέχεια παχαίνουν αρκετά ώστε εμποδίζουν τη ροή του αίματος.

Ο Ματζίντ καταλήγει ότι οι διαδικασίες αυτές είναι πολύ συνήθεις διαδικασίες που παρατηρούμε σήμερα με το μικροσκόπιο. Κατά τον ίδιο, με αυτή τη μελέτη παρατηρούμε παρόμοιες διαδικασίες και στους προγόνους μας, κάτι που μας κάνει να πιστεύουμε ότι η φλεγμονώδης αντίδραση είναι μια διαδικασία σύμφυτη με την ανθρώπινη ζωή.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Η μουσική κάνει καλό στην… καρδιά

Αγαπημένες μελωδίες ενισχύουν τη λειτουργία του ενδοθηλίου, σύμφωνα με νέα μελέτη

Τη λειτουργία του ενδοθηλίου βελτιώνει η ακρόαση της αγαπημένης μας μουσικής, υποστηρίζει νέα μελέτη σέρβων επιστημόνων που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας το οποίο πραγματοποιήθηκε (31/08-04/09) στο Άμστερνταμ, στην Ολλανδία.
Το ενδοθήλιο αποτελεί τη «φόδρα» που ντύνει τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Μέσω των ουσιών που παράγει το ενδοθήλιο, ρυθμίζεται η κυκλοφορία του αίματος.
«Μουσικόφιλη» καρδιά
Στη μελέτη των ερευνητών έλαβαν μέρος ασθενείς με στεφανιαία νόσο, οι οποίοι μοιράστηκαν σε τρεις ομάδες: στην πρώτη ανήκαν οι ασθενείς που ασκούνταν μόνο, στη δεύτερη εκείνοι που ασκούνταν και άκουγαν μουσική και στην τρίτη ομάδα, εκείνοι που άκουγαν μουσική μόνο. Σκοπός των ειδικών ήταν ο εντοπισμός της επίδρασης της μουσικής στη λειτουργία του ενδοθηλίου, μέσω αλλαγών ως προς τους δείκτες της κυκλοφορίας του αίματος.
Οι εθελοντές των δύο πρώτων ομάδων, υποβάλλονταν σε πρόγραμμα αεροβικής άσκησης για ένα διάστημα τριών εβδομάδων. Τα μέλη της δεύτερης ομάδας (άσκηση-μουσική) πάλι, όφειλαν να ακολουθούν πρόγραμμα γυμναστικής αλλά και να ακούνε την αγαπημένη τους μουσική επί 30 λεπτά ημερησίως.Τα μέλη της τρίτης ομάδας άκουγαν μόνο μουσική επί 30 λεπτά την ημέρα.
Μετά το πέρας τριών εβδομάδων, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα μονοξειδίου του αζώτου (το οποίο χαλαρώνει τα αιμοφόρα αγγεία) είχαν αυξηθεί και στις τρεις ομάδες μελέτης - με την ομάδα που συνδύαζε μουσική και άσκηση να υπερέχει των άλλων δύο ομάδων (παρουσιάστηκε πάντως μεγαλύτερη αύξηση μονοξειδίου του αζώτου στην ομάδα της άσκησης σε σύγκριση με εκείνη της απλής ακρόασης μουσικής).
Διαπιστώθηκε ακόμα, σημαντική μείωση της οξειδάσης της ξανθίνης (ουσία που συμβάλλει στο οξειδωτικό στρες) και στις τρεις ομάδες, με την ομάδα που συνδύαζε μουσική και άσκηση να υπερέχει και πάλι. Μικρή μείωση παρατηρήθηκε και στις τρεις ομάδες ως προς τα επίπεδα της ασύμμετρης διμεθυλαργινίνης (ADMA) και της συμμετρικής διμεθυλαργινίνης (SDMA) (προκαλούν ενδοθηλιακή δυσλειτουργία).
«Ο συνδυασμός της μουσικής και της σωματικής άσκησης φάνηκε να οδηγεί στη μεγαλύτερη βελτίωση της λειτουργίας του ενδοθηλίου. Κάτι τέτοιο, ενδεχομένως να συνδέεται, μεταξύ άλλων, και με τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης των ασθενών» εξηγεί η καθηγήτρια και επικεφαλής της μελέτης, Μαρίνα Ντελζανίν.
«Η ακρόαση χαρούμενης μουσικής για 30 λεπτά την ημέρα, συνδέεται με τη βελτίωση της λειτουργίας του ενδοθηλίου, πιθανότατα λόγω της απελευθέρωσης ενδορφινών – των ορμονών της ευτυχίας – στον εγκέφαλο» καταλήγει η ειδικός, υπογραμμίζοντας ότι χρειάζεται περαιτέρω μελέτη προκειμένου να διερευνηθεί εις βάθος η επίδραση τους μουσικής στην υγεία.

πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ / ΥΓΕΙΑ

Ο χρόνος είναι καρδιακός μύς, λένε οι επιστήμονες

Η "χρυσή ώρα" του εμφράγματος

Κάθε ενόχληση από το λαιμό μέχρι και τη μέση η οποία είναι ασυνήθιστη και μας ξαφνιάζει, πρέπει να διερευνάται άμεσα.

Αμερικανοί επιστήμονες θεωρούν πλέον επιβεβλημένο ένα τηλεφώνημα στο κέντρο άμεσων βοηθειών ή στον θεράποντα γιατρό μας, από τα πρώτα κιόλας λεπτά των ενοχλήσεων.
Δεν πρέπει να περιμένουμε απαραίτητα έναν έντονο διαπεραστικό πόνο στο στήθος για να κινητοποιηθούμε καθώς ένα σφίξιμο στο πάνω μέρος του σώματος, ένα κάψιμο ή ένας έντονος σπασμός των μυών μπορεί να είναι η αρχή ενός εμφράγματος, επισημαίνουν. Ήδη οι νέες οδηγίες της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας είναι ξεκάθαρες και μας καλούν να κατανοήσουμε ότι στο έμφραγμα «ο χρόνος είναι καρδιακός μυς».
«Όσο περισσότερο χρόνο ο καρδιακός μυς μένει αβοήθητος, χωρίς οξυγόνο και το αίμα είναι παγιδευμένο στο φραγμένο αγγείο, τόσο μεγαλύτερη είναι η καταστροφή της καρδίας» τονίζει στο CNN ο Τζέιμς Φάνγκ, ένας από τους συγγραφείς των νέων οδηγιών της Αμερικανικής καρδιολογικής Εταιρείας.
Οι γιατροί μπορούν σήμερα άμεσα να διανοίξουν ένα φραγμένο αγγείο, αρκεί ο ασθενής να φτάσει έγκαιρα στο νοσοκομείο, τονίζουν οι ειδικοί και συμπληρώνουν ότι αν αυτό γίνει γρήγορα, η καρδιακή υγεία του ασθενούς θα είναι πιθανότατα πολύ καλή για πολλά χρόνια μετά επεισόδιο.
Το ερώτημα που τίθεται είναι: Πόσο γρήγορα;
Ο Φάνγκ κάνει λόγο για την «χρυσή ώρα» τους εμφράγματος και εξηγεί ότι αν κάποιος πάει στο νοσοκομείο αμέσως μετά τα πρώτα συμπτώματα και οι γιατροί διανοίξουν το φραγμένο αγγείο μέσα στην πρώτη ώρα, η πιθανότητα επιβίωσης είναι εξαιρετικά μεγάλη. Οι επιστήμονες συστήνουν να μην περιμένουμε ούτε λεπτό καθώς όσο πιο γρήγορα βρεθούμε στο νοσοκομείο , τόσο περισσότερο μυοκάρδιο θα σωθεί.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ σε όλους